Tweede Kamerlid en woordvoerder duurzaamheid en circulaire economie voor het CDA en voorzitter van de Vaste Kamercommissie Klimaat en Groene Groei, Jantine Zwinkels, heeft een werkbezoek gebracht aan onze sorteerlocatie in Son bij Eindhoven. Tijdens het bezoek stonden de kansen en uitdagingen van de recyclingsector centraal. Er werd onder meer gesproken over de cruciale rol van de sector in de circulaire economie, de impact van de forse lastenverzwaringen voor de afvalsector en nieuwe Europese criteria voor bouw- en sloopafval, die bepalen wanneer recyclinggranulaat geen afval meer is maar een bouwproduct, die bestaande circulaire toepassingen in Nederland kunnen bemoeilijken.
Het werkbezoek gaf Zwinkels een concreet beeld van waar beleid en praktijk elkaar raken. Juist op een locatie waar afvalstromen dagelijks op grote schaal worden gesorteerd en opnieuw geschikt worden gemaakt als grondstof, wordt zichtbaar wat circulaire economie in de praktijk betekent. Tijdens de rondleiding kreeg Zwinkels van dichtbij mee hoe afval bij ons op hightech wijze met onder andere AI, windshifters en enorme trommelzeven in 22 verschillende monostromen wordt gesorteerd.
“Fiscale prikkels moeten investeringen in recycling juist aantrekkelijker maken”
Ook werd nadrukkelijk stilgestaan bij de impact van nationale belastingmaatregelen, waaronder de aanstaande plasticbelasting en CO₂-heffing die boven onze sector hangt. Het is essentieel dat beleid niet alleen gericht is op het beprijzen van uitstoot, maar vooral op het stimuleren van toekomstgerichte en daarmee recyclebare productie, en het versterken van investeringen in recycling voor een circulaire economie.
Wouter van Aggelen, directeur Corporate Affairs van REMONDIS Nederland. “Als Nederland serieus werk wil maken van minder CO₂, minder primaire grondstoffen en meer hergebruik, dan moeten fiscale prikkels investeringen in recycling juist aantrekkelijker maken. Iedere euro die in sortering en verwerking wordt geïnvesteerd, helpt om afval om te zetten in nieuwe grondstoffen. Daarvoor is toekomstgericht beleid nodig dat zich richt op de gehele maakeconomie.”
Concreet advies om Nederland koploper te houden
Een belangrijk deel van het werkbezoek stond in het teken van bouw- en sloopafval. Niet gek, als het werkbezoek zich afspeelt op de grootste locatie van Nederland betreft deze afvalstroom. “Op onze locatie in Son laten we concreet zien dat afval geen eindpunt is, maar het begin als grondstof voor nieuwe producten,” licht Roger Versluis, directeur regio Zuid van REMONDIS Nederland toe. Deze stroom is van groot belang voor de Nederlandse circulaire economie, omdat zij grote volumes materiaal bevat die opnieuw kunnen worden toegepast.
Mede daarom gingen we in gesprek over de aangekondigde Europese einde-afvalcriteria voor gerecyclede grondstoffen. Deze criteria moeten duidelijkheid bieden over het moment waarop afval juridisch weer als product of grondstof kan worden beschouwd. De nieuwe EU-brede criteria voorzien onder andere in extra eisen aan zaken als uitloging, REACH-documentatie en productcertificering, waardoor veel van huidige Nederlandse recyclinggranulaten moeilijker of duurder op de markt gebracht kunnen worden.
Door zulke administratieve lasten fors te verhogen, kunnen verwerkers met hoge kostenstijgingen te maken krijgen, terwijl Nederland juist sterk leunt op de inzet van secundaire bouwstoffen en granulaten in de wegen- en betonsector. REMONIDS wil een terugval van dit bewezen nationale circulaire systeem voorkomen.
Volgens Versluis is het van belang dat Europese regels ruimte laten voor goed functionerende nationale toepassingen, zoals het Nederlandse systeem voor gerecyclede granulaten. “Harmonisatie is waardevol als het de markt versterkt. Maar het mag niet betekenen dat bewezen circulaire ketens opnieuw onzeker worden gemaakt.”
Samen werken aan uitvoerbaar circulair beleid
“Wie circulair beleid wil maken, moet zien wat er op de sorteerlocatie gebeurt,” zegt Van Aggelen. “We waarderen het daarom enorm dat Jantine Zwinkels de moeite heeft genomen om ons op deze belangrijke verwerkingslocatie te bezoeken en zich een beeld te vormen van hoe wet- en regelgeving in de praktijk soms uitwerkt.
Hier wordt duidelijk welk beleid werkt, maar ook waar het schuurt. Wij willen laten zien dat we klaarstaan om meer materialen terug te brengen in de keten. Maar dan moet beleid wel dezelfde kant op bewegen.”